header-wonen

Blog 3 Sutfene Patty Velthuis alle ballen in de luchtOh nee, oh nee, oh nee, dit gebeurt niet echt!, ik zie het raam van mijn auto aan de passagierskant in de deur vallen……. Ik kan wel janken. Ik wist dat het raam niet goed meer werkte, toen m’n dochter hem laatst een keer halfopen had gedaan en daarna niet meer omhoog ging. Na handmatig het raam naar boven toe te hebben geschoven, afgesproken onze handen van het raam af te houden en het knopje met rust te laten! Zo gezegd, zo gedaan, totdat ik in een vlaag van verstandsverbijstering voor de ingang van de parkeergarage van Sutfene op het verkeerde knopje druk… Na wat niet zo mooie woorden en een schreeuw van frustratie eerst maar gewoon aan het werk gegaan. De auto stond veilig in de parkeergarage en is van dusdanige kwaliteit dat ik niet verwacht dat iemand er naar omkijkt en eventueel in de auto gaat neuzen naar waardevolle spullen… Eind goed, al goed, na een frisse terugweg naar huis (heerlijk uitgewaaid zonder naar het strand geweest te zijn…) de ANWB gebeld en hier komen ze gelukkig ook voor! De vriendelijke meneer heeft mijn raam omhoog gekregen en met ducttape vastgeplakt aan de auto. So far, so good!

De afgelopen weken waren best pittig! Mijn energielevel is laag. Ik heb moeite alle ballen in de lucht te houden. Op het werk gaat het goed. Ik begin wat handiger te worden in de verzorging en begeleiding van onze bewoners en leer mijn collega’s een beetje kennen. Kortom, het wordt wat vertrouwder. De schooldag is erg leuk, we hebben een gezellig groep! We zitten er echt allemaal met één doel: ons diploma halen over vier jaar! We hebben dezelfde hobbels te nemen. We hebben dezelfde zenuwen voor ons eerste tentamen. Alles bij elkaar schept dat toch een band!

Het thuis studeren is nog iets waar ik het meeste aan moet wennen. Omdat er op zijn tijd twee vermoeide, in de voorjaarsvakantie verveelde, boze kinderen aan mijn been hangen. Ja, mijn dochter is heel boos, mijn nieuwe werk is stom, studeren is stom, belachelijke keuze van mama!. Maar ook omdat ik vanachter mijn laptop het stof op de grond zie liggen, de wasmand boven mijn scherm uitgroeit en er ook nog, liefst gezond, gegeten moet worden iedere dag! Daarnaast kwakkelde mijn vader met zijn gezondheid en heb ik daarom ook samen met mijn ouders wat ziekenhuisbezoekjes afgelegd. En ja, ik heb een hele lieve man die ook zijn steentje bijdraagt. Maar toch, als moeder doe je toch het meeste thuis en kun je de meeste dingen ook het beste (vind ik zelf dan… ). Gelukkig heb ik mijn lieve moeder, die met alle liefde spontaan de ramen komt lappen, of belt dat ik niet moet vergeten het strijkgoed even langs te brengen, zodat ze dat kan doen. Thanks mam, dat helpt enorm!!!

Al met al heb ik de afgelopen weken meestal mijn huiswerk af. Mijn POP (persoonlijk ontwikkelingsplan) is goedgekeurd tijdens mijn kennismakingsgesprek met mijn studieloopbaanbegeleider. En ik begin aan het nieuwe leven te wennen (mijn gezin went vanzelf later mee…). Ik ben een tevreden mens en heb nog geen spijt van mijn keuze. Morgen heb ik mijn eerste tentamen, brrr…

Groetjes van “zuster” Patty